مهندسان چینی تنها پس از گذشت هفت ماه از تکمیل فاز نخست یک کلانپروژه تکنولوژیک، عملیات ساخت را به پایان رسانده و اولین مرکز داده زیردریایی جهان (UDC) را که کاملاً توسط توربینهای بادی فراساحلی تغذیه میشود، راهاندازی کردند. این ابرسازه علاوه بر حذف نیاز به مصرف آب شیرین، نیاز به اراضی خشکی را در مقایسه با دیتاسنترهای سنتی روی زمین، بیش از ۹۰ درصد کاهش داده است.
تینا مزدکی_ این زیرساخت استراتژیک که در اعماق آبهای سواحل شانگهای و در منطقه ویژه «لین-هانگ» (Lin-hang) مستقر شده، در اواخر ماه می (اوایل خرداد ۱۴۰۵) به طور رسمی وارد مدار شد؛ پروژهای که ابعاد فنی آن بسیار فراتر از یک سازه معمولی در بستر دریاست.
حل چالش بزرگ خنکسازی
مراکز داده برای فعالیت خود به خودی خود نیازی به آب شیرین ندارند، اما از آنجا که آب شیرین حاوی املاح، مواد معدنی و ناخالصیهای بیولوژیکی کمتری است و ریسک خوردگی لولهها را کاهش میدهد، همواره سادهترین و ارزانترین گزینه برای خنکسازی سرورها روی خشکی بوده است. با این حال، در بحران جهانی آب، این رویکرد به شدت مورد انتقاد قرار دارد.
دیتاسنتر زیردریایی جدید چین (UDC) با تغییر این بازی، از اقیانوس اطراف خود به عنوان یک «سینک حرارتی» (Heat Sink) طبیعی استفاده میکند و گرما را از طریق سیستمهای خنککننده کاملاً عایقبندیشده منتقل میسازد.
ادامه این مطلب را در « ساخت اولین دیتاسنتر زیردریایی جهان با انرژی بادی / انقلاب چینی در عصر هوش مصنوعی »، بخوانید.
۲۲۷۳۲۳