اتحادیه اروپا به دنبال تحریم برخی مقامات ترکیه است. ولی گروهی دیگر معتقدند، باید با ترکیه محتاطانه رفتار کرد.
به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم ، روابط پرفراز و نشیب بین ترکیه و اتحادیه اروپا، هنوز هم ثبات نیافته و تصویر روشنی درباره چشمانداز آتی وجود ندارد.
تنها چیزی که روشن است، این است که پروندهای به نام «روند تکمیل عضویت ترکیه در اتحادیه اروپا» عملاً از روی میز کنار گذاشته شده و کسی حاضر نیست درباره آن صحبت کند. این در حالی است که تجارت بین ترکیه و اروپا همچنان ادامه دارد و در گزارشهای سالیانه، همواره انتقادات متعددی درباره دولت، قوه قضائیه و مشکلات سیاسی و دموکراسی ترکیه در گزارش پارلمان درج میشوند.
با این حال، یک تغییر مهم روی داده که رسانهها و تحلیلگران مستقل ترکیه، آن را «معامله» و «بده بستان آشکار» بین ترکیه و اتحادیه اروپا میدانند.
تغییر این است: برخلاف روال چند سال قبل، حالا هیچکدام از مقامات اتحادیه اروپا، حاضر نیستند در موضع گیریهای رسمی خود، علیه ترکیه، دولت اردوغان و حزب عدالت و توسعه انتقادی بر زبان بیاورند. از این گذشته، آنان حاضر نیستند در بیان حمایت از سیاستمداران دربند و مخالفین اردوغان، چیزی بگویند.
به عنوان مثال، در هفتههای اخیر و در شرایطی که اتفاقاتی برای حزب جمهوری خلق و مخالفین اردوغان روی داده، مقامات اروپایی حاضر نشدهاند درباره این موضوع صحبت کنند.
دلیل این امر چیست؟ پایگاه تحلیلی خبری تی 24 ترکیه، در پاسخ به این سوال، دو دلیل محکم برای انفعال اتحادیه اروپا در قبال رفتارهای دولت اردوغان بیان میکند. اول این که کشورهای عضو اتحادیه از این میترسند که ترکیه دروازهها را باز کند و به شکلی ناگهانی، میلیونها آواره سوری و افغانی را به سوی مرزهای یونان، ایتالیا و کشورهای دیگر بفرستد.
دوم این که در آستانه اختلافات جدی بین آمریکا و ناتو، کشورهای عضو اتحادیه اروپا بر این باورند که باید راهی برای حفظ روابط با ترکیه به عنوان دارنده دومین ارتش پرشمار ناتو، باقی بماند.
با این حال، برخی از نمایندگان و سیاستمداران اتحادیه اروپا، به دنبال تحریم مقامات سیاسی ترکیه هستند و برخی دیگر نیز ترمز را میکشند و به آنها میگویند، با ترکیه محتاطانه رفتار کنید.
پایگاه خبری تحلیلی تی 24 ترکیه، با یکی از نمایندگان و سیاستمدارانی مصاحبه کرده که معتقد به ضرورت تحریم سیاستمداران ترکیه و اعضای کابینه اردوغان است.
ولادیمیر پریبیلیچ، نماینده اسلوونیایی از گروه سبز پارلمان اروپا در این مصاحبه، به نکات جالب توجهی اشاره کرده است:
به نظر شما مهمترین نکته در مواضع سیاسی پارلمان اروپا در مورد ترکیه و در سال 2026 چیست؟
ما در گزارش جدیدمان، خواستار اعمال تحریمها و مسدود کردن دارای برخی مقامات ترکیه در اتحادیه اروپا شدیم. در گزارش به شکل آشکارا اشاره شده که برخی مقامات ترکیهای مسئول نقض جدی و عمدی حقوق بشر و آزادیهای اساسی هستند. یکی از این افراد، وزیر دادگستری ترکیه یعنی آکین گورلک است که نام او به صراحت در متن ذکر شده است. زیرا ما او را به عنوان بازیگر اصلی در محاکمه سیاسی مخالفین میبینیم.
چه نوع تحریمی را پیشنهاد میکنید؟
مسدود کردن داراییها و حسابهای آنها در داخل مرزهای اتحادیه اروپا و جلوگیری از انجام تراکنشهای مالی.
تا جایی که من متوجه شدهام، این پیشنهادی نیست که شامل جلوگیری از ورود آنها به مرزهای اتحادیه اروپا نیز بشود.
نه، این شامل نمیشود. ولی ما در جلسات خود، به وضوح دولت ترکیه را از آنچه پیشنهاد میدادیم، مطلع کردیم. در جلسات ما با برخی از نمایندگان مجلس حزب حاکم در آنکارا، آنها آشکارا درخواست کردند که نام وزیر دادگستری در گزارش ما درج نشود. پرسیدند: برای حذف نام آکین گورلک از متن چه کاری میتوانیم انجام دهیم؟ پاسخ من بسیار ساده بود. به آنها گفتم: شما سوال اشتباهی میپرسید زیرا هیچ کاری نمیتوانیم برای حذف این نام از متن انجام دهیم. آنچه این نام را حذف میکند، کاری است که شما در ترکیه انجام میدهید.
چه کسی خواستار حذف نام وزیر دادگسترسی از گزارش پارلمان اروپا بود؟
اسماعیل کارایل، رئیس مشترک کمیته مشترک پارلمانی ترکیه و اتحادیه اروپا از حزب عدالت و توسعه چنین درخواستی داشت. من گفتم: پیام ما واضح است؛ دیگر بس است و باید بدانید ما با ترکیه شوخی نداریم. وقتی این مسائل را مطرح میکنیم، طرف ترکیهای همیشه بحث آزادسازی ویزا و اتحادیه گمرکی را پیش میکشد. با این حال، تا زمانی که دولت ترکیه موضع خود را در مورد دموکراسی و حاکمیت قانون تغییر ندهد، هیچ پیشرفتی برای ترکیه در این زمینهها حاصل نخواهد شد.
دولت برآمده از حزب عدالت و توسعه، سعی دارد در داخل، وضعیت را به این شکل توجیه کند: «مردم! اتحادیه اروپا از ترکیه متنفر است!». خیر. ما از ترکیه متنفر نیستیم؛ ما میخواهیم به ترکیه و مردم ترکیه کمک کنیم. اما از دستور کار این دولت حمایت نخواهیم کرد.
در میان بخشهای مخالف جامعه ترکیه این تصور وجود دارد که بیتفاوتی، عملگرایی و چشمپوشی عمدی اتحادیه اروپا از دموکراسی، تأثیر زیادی بر اقتدارگرایی رئیس جمهور اردوغان داشته است. آیا شما از این برداشت آگاه هستید؟
بله، حق با شماست، اتحادیه اروپا تا حدودی به دلیل فرصتطلبی سیاسی این بازی را با اردوغان انجام داد. زیرا به ترکیه محتاج بود. موضوعات حساسی مانند هجوم پناهندگان، بیثباتی در سوریه و مبارزه با داعش وجود داشت. از دیدگاه اتحادیه اروپا، اردوغان و ترکیه به عنوان نوعی عنصر «ثبات» در خاورمیانه دیده میشدند.
در نتیجه به این باور رسیدند: «حتی اگر برخی از عناصر دموکراسی آسیب ببینند، ثبات مهم است.» به نظر من، این رویکرد کاملاً اشتباه بود. دوم اینکه، قبل از ترامپ، آمریکا و اتحادیه اروپا رابطه منحصر به فردی داشتند.
به عنوان طرف اروپایی، ما تا حدودی در مورد امنیت آزاد بودیم. آمریکاییها امنیت را تأمین میکردند و ما میدانستیم که زیر چتر امنیتی آنها خواهیم بود. ترکیه، به عنوان عضوی از ناتو، عضو مهمی از این چتر بود.
بنابراین چنین نگاهی مطرح شد: «بیایید با ترکیه مدارا کنیم و پروندههای ناخوشایند را باز نکنیم». باز هم، نوعی عملگرایی. سوم اینکه، ترکیه همیشه به عنوان دروازهای به شرق دیده شده و بنابراین روابط حسن همجواری، مهم بوده است.
در دوره دوم ترامپ، رابطه آمریکا و اتحادیه اروپا به طرز چشمگیری تغییر کرد. ما با چند شوک بزرگ روبرو شدیم:
در آخرین اجلاس ناتو، ترامپ رسماً به ما گفت: شما برای محافظت از خود، به من پول خواهید داد.
غافلگیری بعدی ترامپ این بود: اوکراین حیاط خلوت شماست، نه من. خودتان با آن کنار بیایید.
در گام بعدی گفت: من گرونلند را میخواهم.
شوک بعدی، افزایش تعرفههای اتحادیه اروپا بود.
من دقیقاً زمانی به عنوان نماینده پارلمان اروپا انتخاب شدم که این شوکهایی بزرگ ترامپ، اتحادیه را به لرزه درآورده بود. در گفتگوهای اولیهام با دیگر نمایندگان مجلس، وقتی گفتم، باید رویکردمان را نسبت به ایالات متحده تغییر دهیم، اکثریت پاسخ دادند: دیوانه شدهای؟ هرگز نباید چنین حرفی بزنی. ولی راستش را بخواهید، الان 70 درصد از اعضای پارلمان اروپا واقعاً از روی کار بودن ترامپ ناراحت هستند.
واکنش به ترامپ چه ارتباطی با دیدگاه نمایندگان پارلمان اروپا نسبت به ترکیه دارد؟
بین ترامپ و اردوغان پلی وجود دارد و این واقعیت شروع به تغییر نظر نمایندگان پارلمان اروپا کرده که تاکنون اردوغان را در چارچوب عملگرایی خاصی میدیدند. اکنون، اگر ما، به عنوان اروپا، قرار است در این دوران جدید به سمت یک موضع دفاعی و امنیتی بدون ایالات متحده حرکت کنیم، ساختار ناتو باید مورد بازنگری قرار گیرد.
ولی فقط دو سال از دوران ترامپ باقی مانده است. آنچه شما میگویید مسائل بلندمدت است.
بله، اما به نظر من، پس از ترامپ، باز هم ترامپ جدیدی روی کار خواهد آمد، زیرا آنها چشمانداز سیاسی در ایالات متحده را تغییر دادهاند. شاید جی دی ونس برای اتحادیه اروپا بدتر از ترامپ باشد. باید صبر کنیم و ببینیم. اما با این روند، کل معماری ناتو تغییر خواهد کرد.
در این صورت، رابطه با کشورهایی که در ناتو و اتحادیه اروپا با هم تلاقی دارند و ندارند، به کجا خواهد رسید؟ این سوالی است که اکنون پیش روی ماست. به عنوان مثال، مذاکرات بین انگلیس و اتحادیه اروپا در حال از سرگیری است.
ایسلند ممکن است به زودی عضو اتحادیه اروپا شود. اوکراین به نوعی در این معادله قرار خواهد گرفت. کشور مهم دیگر در این زمینه ترکیه است. سوال پیش روی ما این است؛ ما در مورد ترکیه چه خواهیم کرد؟ در مورد بحث در مورد همه این مسائل و مدیریت فرآیندها، مشکلی با کشور شما وجود دارد.
آن «مشکل» چیست؟
رئیس جمهور.
مشکلات ترکیه و مشکلاتی که اتحادیه اروپا با ترکیه تجربه میکند، به یک نفر واحد بستگی دارد؟
بستگی به خودش، حزبش و رژیمی که از آن دفاع میکند، دارد.
پس شما میگویید که مشارکت ترکیه در تغییر وضعیت دفاعی و امنیتی اروپا تحت این شرایط غیرممکن است؟
بله، تا زمانی که اردوغان در قدرت باشد، این اتفاق نخواهد افتاد.
ادامه دارد...
انتهای پیام/